Lektorzy

Historia Wspólnoty Lektorów 

„Panie oto stoję wobec tajemnicy Twego Słowa,

które mam przekazywać innym.

Pomóż mi być najpierw dobrym słuchaczem

i świadkiem Twego Słowa.

Oczyść moje wargi od wszelkiej nieczystości,

uczyń mnie swoim narzędziem,

bym mógł nieść Cię ludziom

w sercu, w dłoniach, na wargach.

Amen”
 

    W dniu 2.03.1997 r. po nabożeństwie Gorzkich Żali odbyło się w kościele pierwsze spotkanie kandydatów na lektorów. Na tym spotkaniu było obecnych 15 osób. Po kilkumiesięcznym okresie przygotowań w niedzielę kiermaszową tj. 16.11.1997 r. na mszy św. o godzinie 11.00, odbyło się uroczyste wprowadzenie kandydatów na „urząd lektora”. Mszę św. celebrował ks. prałat Edmund Podzielny. Po kazaniu, w którym ks. prałat nawiązał do rocznicy poświęcenia kościoła, jak i posługi lektora odbyło się uroczyste ślubowanie każdego z kandydatów zakończone ucałowaniem Pisma Świętego. Wtedy też otrzymaliśmy terminarze czytania Słowa Bożego i naszych spotkań. Posługę lektora przyjęło wtedy 17 osób dorosłych i 4 ministrantów.

     W listopadzie 2001 r. zaczęła się przygotowywać kolejna grupa osób. Do pełnienia tej funkcji została ona uroczyście wprowadzona przez ks. Tadeusza Słockiego, który w marcu 2002 r. głosił w naszym kościele rekolekcje. Były to 4 osoby dorosłe i 9 ministrantów. W marcu 2006 r. odbyło się spotkanie następnych kandydatów, a 18.06. tego samego roku zostali wprowadzeni do posługi lektora, przez naszego ks. proboszcza Jana Wypiora. Były to 3 osoby dorosłe i 4 ministrantów.

      Nasza wspólnota spotyka się raz w miesiącu na pogłębieniu Słowa Bożego. Rozważanie toczy się wokół wybranego tekstu z Pisma Świętego lub czytań z niedzieli. Omawiane są trudne i niezrozumiałe fragmenty z danego czytania. Zastanawiamy się także nad tym, jakie myśli można wyłuskać z danego tekstu, a dotyczące naszych czasów, jaka jest w nim zawarta mądrość na dzisiejszy czas. Poza tym poruszane są sprawy bieżące i problemy związane z poprawnym i zrozumiałym czytaniem Słowa Bożego.

Dwie osoby z naszego grona odeszły już do wieczności, ale zawsze są żywe w naszej pamięci.

     Tak oto przedstawia się krótka historia wspólnoty lektorów, która już prawie 15 lat pełni z oddaniem posługę lektora, ubogacając liturgię Mszy Św.

 

Posługa Lektora

     Lektorat swoimi korzeniami sięga odległych czasów Starego Testamentu. W synagodze w czasie szabatniej służby Bożej czytano Pismo Św. Mógł to czynić każdy, kto tylko potrafił czytać. Skorzystał z tego prawa między innymi sam Jezus Chrystus, (Łk 4,16-21) i św. Paweł Apostoł. Chrześcijanie przyjęli zwyczaj czytania Pisma Św. z synagogi i na swoich zgromadzeniach czynili to samo, z tym, że czytali oprócz ksiąg Starego Testamentu także Nowy Testament. Początkowo czytanie Pisma Św. było dostępne każdemu dorosłemu członkowi gminy chrześcijańskiej. Od III wieku jest już specjalna funkcja lektora. W pierwszych wiekach do grona lektorów należeli mężczyźni, czasem wyjątkowo chłopcy. Ryt ustanawiania lektorów był bardzo prosty i ograniczał się jedynie do wręczenia księgi Pisma Św. przez biskupa. W wiekach VII i VIII kandydata na lektora poddawano egzaminowi z czytania. Jeżeli przeczytał poprawnie odmawiano nad nim modlitwę błagalną o dar wymowy i kandydat stawał się lektorem. Od wczesnego średniowiecza funkcję tę przejęli kapłani. Dopiero Sobór Watykański II w Konstytucji o Liturgii pozwolił wykonywać znowu tę posługę wiernym nie posiadającym święceń, powracając w ten sposób do tradycji wczesnochrześcijańskich.

      Głównym zadaniem lektora jest pomaganie w głoszeniu wiary, która ma swoje korzenie w Słowie Bożym. W tym celu czyta on Pismo Św. w zgromadzeniu liturgicznym. Lektorzy powinni być przygotowani do swojej funkcji przez formację biblijną, liturgiczną i dykcyjną, a następnie objęci formacją ciągłą.