Z życia lektora

Spotkanie lektorów

8.12. – II NIEDZIELA ADWENTU
 
Po raz  kolejny wspólnoty parafialne spotkały się na tradycyjnym opłatku. W adwentowym
nastroju  pieśnią „Archanioł Boży Gabriel” rozpoczęliśmy nasze świętowanie. Wszystkich obecnych serdecznie powitał ks. proboszcz i odczytał prolog z Ewangelii św. Jana  -J 1,1-5,9-14
Na początku było Słowo,
a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo.
Ono było na początku u Boga ………………
Słowo stało się ciałem
I zamieszkało między nami.
I oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.
Następnie zaśpiewaliśmy kolędę „Bóg się rodzi, moc truchleje” i przełamaliśmy się opłatkiem.
Miła atmosfera zachęcała do serdecznych rozmów i wspomnień. A wszystko to przy dobrej kawie i smakowitym pierniku. Spotkanie opłatkowe przygotowała wspólnota Caritas.

Spotkanie lektorów

 
                            17.11. – XXXIII  NIEDZIELA ZWYKŁA   
                                    Rocznica poświęcenia kościoła
 
W niedzielę kiermaszową, po południu odbyło się w chacie spotkanie z poezją ks Jana Twardowskiego. Do recytowania wierszy zostały zaproszone dzieci i młodzież z naszej szkoły a także osoby dorosłe. Popołudnie upłynęło w miłej, rodzinnej atmosferze. Nastrojowa poezja zachęcała do wspólnego biesiadowania oraz ciekawych i życzliwych rozmów.
 

Spotkanie lektorów

      13.10. -  XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA
 
Nabożeństwo fatimskie przygotowała i poprowadziła nasza wspólnota. Po zakończonej modlitwie różańcowej udaliśmy się na plac kościelny, pod figurę Matki Bożej Fatimskiej gdzie został odczytany tekst zawierzenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi.
 

Spotkanie lektorów

            10.10. – CZWARTEK
 
Kiedy Kościół przeżywa trudne chwile i w naszym życiu są problemy potrzebne nam jest światło. Pismo Święte pozwala nam ujrzeć to Światło.
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.
W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi.

 Jezus ze światłem Dobrej Nowiny jest wśród nas. Fragment z Ewangelii  św. Mateusza 24,42 – 51 niech sprawi, że trochę tego światła wejdzie w nasze życie.
A zatem czuwajcie, nie wiecie bowiem, o której godzinie Pan wasz przyjdzie. A to zauważcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której straży przyjdzie złodziej, czuwałby i nie pozwoliłby włamać się do swojego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie o takiej godzinie, kiedy wy nie będziecie się spodziewać……..
Słowem kluczem, które powinno nam towarzyszyć jest  czuwajcie. Na czym ma więc polegać to czuwanie? Na czym ma polegać to czuwanie każdego z nas, który należy do wspólnoty Kościoła?

Spotkanie lektorów


30.06. – XIII NIEDZIELA ZWYKŁA
 
W czasie Mszy św o godz. 9.00 do grona wspólnoty lektorów zostali przyjęci pani Cecylia Cieślik i pan Łukasz Potempa. Stojąc u stóp ołtarza wysłuchali pouczenia, które odczytał ks proboszcz. Następnie kandydaci ma lektorów dotykając prawą ręką Pisma Świętego złożyli przyrzeczenie:” Dziękując Bogu za łaskę powołania do służby lektorskiej, przyrzekam powierzone zadania wypełniać gorliwie i sumiennie, przyrzekam czytać wyraźnie Słowo  Boże i według niego żyć.”
 

Spotkanie lektorów


20.06. – CZWARTEK
 
Zastanawialiśmy się nad tym dlaczego Pismo Święte jest księgą wyjątkową, dlaczego jest Święte ? Następnie rozważaliśmy słowa z Listu św Pawła Apostoła do Galatów:” Wszyscy dzięki wierze jesteście synami Bożymi w Chrystusie Jezusie. Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa.
 

Spotkanie lektorów


28.03. – WIELKI CZWARTEK
            ADORACJA PANA  JEZUSA W CIEMNICY
 
O godzinie 21 rozpoczęliśmy nasze czuwanie – adorowanie Pana Jezusa w ciemnicy. Piękne rozważania przygotowane przez nas były przeplatane pieśniami religijnymi.
 

Spotkanie lektorów


15.03. – PIĄTEK WIELKIEGO POSTU
 
Tradycyjnie już jedno nabożeństwo Drogi Krzyżowej zostało przygotowane i prowadzone przez lektorów.
 

Spotkanie lektorów

3.03. – III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
 
Po wspólnej modlitwie wysłuchaliśmy fragmentów książki kardynała Jozepha Ratzingera – prefekta Kongregacji ds. Doktryny Wiary. Kardynał pytał co z Kościołem, czy Kościół jest zdany na wchłonięcie przez falę konsumpcjonizmu, praktycznego materializmu, który teraz przeżywamy w Europie.
Następnie ks proboszcz przypomniał nam, że posługa lektora wiąże się z pewnymi obowiązkami. Później  zastanawialiśmy się nad tekstem z I Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 KOR 10,1-6,10-12).

 

Spotkanie lektorów

10.02. – V NIEDZIELA ZWYKŁA
 
Dzisiejsze nabożeństwo rozpoczynające 40-godzinną adorację Przenajświętszego Sakramentu zostało przygotowane i prowadzone przez naszą wspólnotę. Korzystaliśmy z Adoracji Przenajświętszego Sakramentu z Drogi do Nieba jak i z rozważań przez nas przygotowanych. Nasze modlitwy były przeplatane pieśniami.

Spotkanie opłatkowe

16.12. – III NIEDZIELA ADWENTU

Po nieszporach adwentowych, w świątecznie udekorowanej chacie odbyło się spotkanie opłatkowe naszych wspólnot parafialnych oraz zaproszonych gości. Ksiądz proboszcz serdecznie przywitał wszystkich obecnych. Modlitwą „Anioł Pański …….” rozpoczęliśmy nasze świętowanie. Wysłuchaliśmy fragmentu Ewangelii wg św. Mateusza 1, 18 – 25 o narodzeniu Jezusa:
 
Z  narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi,    z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie, lecz nie zbliżał się do Niej, aż porodziła syna, któremu nadał imię Jezus.

A potem wspólnie zaśpiewaliśmy kolędę ”Bóg się rodzi……”. Ksiądz proboszcz składając świąteczne życzenia przełamał się z nami opłatkiem. Miła rodzinna atmosfera nastrajała do życzliwych rozmów i wspomnień, a wszystko to przy dobrej kawie i pysznym pierniku.
 

12.11. - PONIEDZIAŁEK GODZINA UWIELBIENIA

Godzina uwielbienia przy relikwiach błogosławionej Karoliny rozpoczęła się od przeproszenia Pana Boga słowami: „Panie przebacz nam, Ojcze zapomnij nam, zapomnij nam nasze winy, przywołaj kiedy zbłądzimy, Ojcze zapomnij nam”.
Potem ks. proboszcz przeczytał:
 
1 Kor1 : 26-31

Przeto przypatrzcie się, bracia, powołaniu waszemu! Niewielu tam mędrców według oceny ludzkiej, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych.  Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców, wybrał to, co niemocne, aby mocnych poniżyć; i to, co nie jest szlachetnie urodzone według świata i wzgardzone, i to, co nie jest, wyróżnił Bóg, by to co jest, unicestwić,  tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec Boga. Przez Niego bowiem jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i uświęceniem, i odkupieniem,  aby, jak to jest napisane, w Panu się chlubił ten, kto się chlubi. 
 
 
Oraz Ewangelię wg św. Mateusza 5, 1-12
 
Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:
Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. 
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. 
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy /ludzie/ wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was.
Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.
 
 
Adorację Najświętszego Sakramentu rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego przez wstawiennictwo błogosławionej Karoliny o miłosierdzie dla wszystkich ludzi, którzy grzeszą przeciwko czystemu życiu. Później wielbiliśmy Boga pieśniami, aktami uwielbienia i modlitwami. Po nabożeństwie każdy mógł dotknąć relikwii czyniąc znak krzyża w Imię Ojca i Syna i Ducha Św. Amen.

Nabożeństwo Fatimskie

14.X.  – XXVIII   NIEDZIELA ZWYKŁA
NABOŻEŃSTWO FATIMSKIE
 
            Nabożeństwa różańcowe pod nazwą: OTWÓRZ SERCE JEZUSOWI.
           
            W tym roku na nabożeństwach różańcowych modlimy się o wiarę razem z Karmelitankami. O wiarę modlimy się dlatego, że 11.10. rozpoczął się Rok  Wiary, który potrwa do 24.11.2013r. Tak postanowił papież Benedykt XVI.
Karmelitanki przyjechały do Polski z Belgii 26.05.1612r. i w Krakowie założyły pierwszy klasztor. W tym roku mija właśnie 400 lat jak siostry mieszkają w naszym kraju. Dzisiaj w 37 klasztorach( 29 w Polsce i 8 za granicą) siostry wspierają nas i wszystkie nasze sprawy swoją modlitwą.
Prowadzone przez lektorów nabożeństwo fatimskie rozpoczął ks. proboszcz. Piękne rozważania do poszczególnych tajemnic przygotowało 5 osób z naszej wspólnoty.
Naszą modlitwą objęliśmy również wszystkich nauczycieli, z okazji obchodzonego dzisiaj Dnia Nauczyciela.

Spotkanie Lektorów

21.09. – PIĄTEK św. MATEUSZA
 
 
BIBLIO, OCZYZNO MOJA….
                                                                                                                                           
Roman Brandstaetter(fragmenty)
 
Siedzę nad Tobą,
Biblio,
I wywołuję z Twoich wersetów
Wszystkich najlepszych,
Którzy są dla mnie niedościgłym wzorem,
Wszystkich najpiękniejszych,
Których podziwiam,
Wszystkich szlachetnych,
Którym nie umiem dorównać, ………
 
Wszystko jest w Tobie,
Cokolwiek przeżyłem.
 
Wszystko jest w Tobie,
Cokolwiek kochałem.
 
Wszystko.
 
Cały żywot własny
Człowieka,
Żyjącego w nawiedzonym przez szatana
Wieku.
 
Wspólną modlitwą rozpoczęliśmy nasze spotkanie. Tematem przewodnim było pytanie jak należy czytać Biblię? Pomocą była książka biskupa Kazimierza Romaniuka „Nowy Testament bez problemów”.
„Wszelka lektura Biblii musi się opierać na ciągłym uświadamianiu sobie trzech prawd:
1, że Biblia jest  słowem Boskim, ale i ludzkim zarazem,
2, że Biblia jest księgą Kościoła,
3, że Biblia jest Słowem Bożym skierowanym do nas, ludzi żyjących tu i teraz.”
Rady lub wskazówki dotyczące sposobów czytania Biblii mogą mieć charakter ogólny lub bardziej szczegółowy.
Wskazówki ogólne:
1. Biblię należy czytać z wiarą, tzn. ja z wiarą przyjmuję, że Bóg odkrywa przede mną swoją miłość. Pismo św. jest słowem Bożym skierowanym do ludzi wierzących.
2. Z negatywnej postawy wobec Biblii wynika, że Słowo Boże należy czytać krytycznie. Dobrze by było korzystać z najnowszych osiągnięć biblistów, egzegetów czyli naukowców badających Pismo św., aby odnieść właściwe korzyści z czytania Słowa Bożego. Sugestia: można skorzystać z internetu np. wpisując fragment czytanego tekstu i znaleźć ciekawe wytłumaczenie tego co czytamy.
3. Do Biblii nie można odnosić się sceptycznie, czyli z przeświadczeniem, że wszystko co w niej jest zawarte jest dla nas za mądre, Biblia służy też osobistemu urobieniu wewnętrznemu. Jest to księga dla zwykłych zjadaczy chleba. Zwątpienie w możliwość zrozumienia Słowa Bożego jest równocześnie zwątpieniem w dobroć i łaskę Boga, który chce aby wszyscy ludzie doszli do poznania prawdy.
4. Mówiliśmy już kiedyś o tym, żeby nie czytać Pisma Św. gdy jest się skłóconym wewnętrznie, zirytowanym, pełnym niepokoju, bo Słowo Boże może do nas nie dotrzeć. Jednak lektura odpowiednich partii Pisma Św. jest w stanie przywrócić wewnętrzny spokój. Biblia posiada bowiem też kojące właściwości.
5. Największe korzyści z lektury Pisma Św. odnosi człowiek, który żyje tym Słowem na co dzień, którego własne postępowanie jest zgodne z tym co znajduje w księgach Pisma Św. Biblia jest księgą naszego życia, jej lektura powinna nas zachęcać do życia nią na co dzień. Biblia to historia miłości Boga do ludzi. Powstała w odległej przeszłości, w innych warunkach geograficznych, kulturowych, przy współudziale ludzi myślących i czujących inaczej niż my, którzy żyjemy w XXI wieku. Sprawy dla nas dziwne lub niezrozumiałe, dla ludzi tamtego czasu były całkowicie naturalne. Warsztat literacki ludzi piszących Biblię był na poziomie wiedzy jaką posiadali. Aby zrozumieć ich sposób myślenia, wyrażania należy skorzystać z osiągnięć biblistów i egzegetów badających Pismo Św.
 

 


22.07.2012 - XVI Niedziela Zwykła.

      W czasie Mszy św. o godz. 11 do grona wspólnoty lektorów został przyjęty pan Waldemar Janik. Stojąc u stóp ołtarza pan Waldemar oraz wszyscy obecni na Mszy św. wysłuchali pouczenia, które odczytał ks. proboszcz. Następnie kandydat na lektora kładąc prawą rękę na Pismo św. wysłuchał słów:
Przyjmij księgę Pisma św., otaczaj ją szacunkiem i wiernie przekazuj słowo objawione ku chwale Boga i pożytkowi wiernych.
Pan Waldemar złożył uroczyste przyrzeczenie:Dziękując Bogu za łaskę powołania do służby lektorskiej, przyrzekam powierzone zadania wypełniać gorliwie i sumiennie; przyrzekam czytać wyraźnie Słowo Boże i wg niego żyć. Po złożeniu ślubowania nowy lektor czytał po raz pierwszy Słowo Boże  
a było to II czytanie  z Listu św.Pawła Apostoła do Efezjan 2, 13 - 18.

Spotkanie lektorów

20.05.2012r.   VII Niedziela - Wniebowstąpienie Pańskie

    Modlitwą do Ducha Św. o potrzebne łaski rozpoczęliśmy nasze spotkanie. Ksiądz proboszcz przeczytał nam fragment z "Kręgu Biblijnego" Romana Brandstaettera. Autor, Pismo Św.czytał w językach oryginalnych, a więc hebrajskim, arameńskim i greckim. Również mocno żył Słowem Bożym zawartym w Biblii.

ROZWAŻNY SPOSÓB UCZENIA SIĘ  KSIĄG BOŻYCH
Był wysoki, nadmiernie chudy. Jego twarz o zapadniętych policzkach i czarnych, świecących oczach, obsiana rzadkim zarostem, była kredowej białości. Przychodził do mnie trzy razy w tygodniu. Siadał przy stole –   ja obok niego – zawsze plecami odwrócony do szeroko otwartego okna, wypełnionego błękitem i wiosną. Nim usiadł, z niechęcią patrzał w okno, jakby chciał mi dać do zrozumienia, że z tej strony grozi nam jakieś bliżej nie określone niebezpieczeństwo. Gdy już usadowił się za stołem i niejako całym swym ciałem oddzielił mnie i siebie od nacierającego na nas świata, z namaszczeniem otwierał Pismo Święte, całował je i cichym, znużonym głosem kazał mi je czytać. Potem przeczytany fragment musiałem niezliczoną ilość razy głośno powtarzać, aż cały werset wbił się w moją pamięć jak gwóźdź w twarde i oporne drzewo dębowe. Raz odważyłem się powiedzieć:
–   Ależ ja tego nie rozumiem.                        
Odpowiedział:     
–  Nie rozumiesz?. Nie chodzi o to, żebyś rozumiał. Chodzi o to, żebyś pamiętał.
Minęły długie dziesiątki lat. Pewnego dnia przeczytałem te słowa w Metodzie teologii Erazma z Rotterdamu: ,, Nie byłoby też, sądzę, rzeczą nierozważną wyuczyć się Ksiąg Bożych na pamięć, nawet, jeżeli się ich nie rozumie. Tak przynajmniej zapewnia Augustyn".1
Mój pierwszy nauczyciel Pisma Świętego — tańczy teraz u stóp Jahwe Cebaoth, z Torą wysoko wzniesioną nad głową – który nie tylko nie znał pism Erazma z Rotterdamu i św. Augustyna, ale o ich istnieniu nigdy nie słyszał, byłby na pewno niezmiernie zdziwiony, gdyby się dowiedział, że marnotrawny uczeń odnalazł po latach potwierdzenie jego pedagogicznej metody w wypowiedzi jakiegoś biskupa Hippony.



Sugestia: Może warto spróbować nauczyć się niektórych fragmentów Pisma Św. na pamięć. Dobrze by było, aby werset z Biblii, który tak mocno do mnie przemawia, który trafia w moje serce, napisać sobie na kartce i ustawić na wysokości oczu, lub położyć na stoliku nocnym. Słowo Boże jak mówi młody Roman nie zawsze rozumiemy, ale warto je zapamiętać, bo przyjdzie czas, że zacznie ono trafiać do naszego sumienia.
Następnie zastanawialiśmy się nad fragmentami z Listu św. Pawła do Efezjan 6,10-18. Apostoł pisze, że należy uzbroić się mocą z wysoka. Nad dwoma elementami tego uzbrojenia zastanawialiśmy się.


 W końcu bądźcie mocni w Panu - siłą Jego potęgi. Obleczcie pełną zbroję Bożą, byście mogli się ostać wobec podstępnych zakusów diabła. Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności, przeciw pierwiastkom duchowym zła na wyżynach niebieskich. Dlatego weźcie na siebie pełną zbroję Bożą, abyście w dzień zły zdołali się przeciwstawić i ostać, zwalczywszy wszystko. Stańcie więc [do walki] przepasawszy biodra wasze prawdą i oblókłszy pancerz, którym jest sprawiedliwość, a obuwszy nogi w gotowość [głoszenia] dobrej nowiny o pokoju. W każdym położeniu bierzcie wiarę jako tarczę, dzięki której zdołacie zgasić wszystkie rozżarzone pociski Złego. Weźcie też hełm zbawienia i miecz Ducha, to jest słowo Boże - wśród wszelakiej modlitwy i błagania. Przy każdej sposobności módlcie się w Duchu! Nad tym właśnie czuwajcie z całą usilnością i proście za wszystkich świętych i za mnie, aby dane mi było słowo, gdy usta moje otworzę, dla jawnego i swobodnego głoszenia tajemnicy Ewangelii, dla której sprawuję poselstwo jako więzień, ażebym jawnie ją wypowiedział, tak jak winienem.

"W końcu bądźcie mocni w Panu - siłą jego potęgi. Obleczcie  pełną zbroję Bożą, byście mogli się ostać wobec podstępnych zakusów diabła".
- Czy walka Złego jest dla nas realna, czy może pachnie to dla nas starością? Czy  rzeczywiście istnieje coś takiego jak walka dobra i zła,
i to zło przyjmuje osobowy wymiar?
Jest zastęp złych duchów, jest moc i jest potęga z którą walkę rozpoczął Jezus. Jezus to zło pokonał, a my możemy mieć udział w jego zwycięstwie. Jednak od Jezusa musimy brać to uzbrojenie. Gdy nie będę właściwie uzbrojony to niestety nie dam rady i przegram. Jezus mówił czuwajcie, czyli zawsze mamy rozeznawać czy pochodzi to od Boga czy od Złego, bo " Nie toczymy walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności, przeciw pierwiastkom duchowym zła na wyżynach niebieskich".

"Stańcie więc przepasawszy biodra wasze prawdą i oblókłszy pancerz, którym jest sprawiedliwość........".

- Żeby zwyciężyć Złego trzeba być przepasanym prawdą. Jak to rozumieć, na czym polega to przepasanie się prawdą?
Najbardziej prostym sposobem przepasywania się prawdą jest codzienny wieczorny rachunek sumienia, stawanie przed Panem Bogiem w prawdzie. Ojcem wszelkiego zła jest Szatan. Małe kłamstwa, zakłamanie, kombinowanie to najprostsze sposoby dotarcia Szatana do człowieka. Stwierdzamy, że to takie nic nieznaczące i nieszkodliwe zachowania. Jednak nie można żyć w zakłamaniu  tzn. być innym prywatnie, w domu a innym w pracy, w towarzystwie. Wtedy osłabiamy swój pas prawdy, który się poluźnia.
Wspólna modlitwa zakończyła nasze spotkanie.

Spotkanie Lektorów

26.02.2012 r. - I Niedziela Wielkiego Postu

   Po nabożeństwie Gorzkich Żali nasza wspólnota spotkała się w starej chacie. Po wspólnej modlitwie ks. proboszcz zaproponował, aby każdy  z obecnych podzielił się fragmentem z Pisma Św. który przemawia do niego w sposób szczególny. Bardzo ciekawe było dzielenie się myślami na wywołany temat, np.

  • pokora Maryi podczas Zwiastowania,
  • wiara bez uczynków jest martwa,     Jk 2,20-26
  • zaparcie się Piotra,      Mk 14,66-72
  • zaufanie Panu Bogu,     z księgi Hioba
  • o robotnikach w winnicy pracujących za 1 denara,   Mt 20,1-16
  • marność nad marnościami.........,   z księgi Koheleta 
  • Pan Bóg żąda od Abrahama ofiary ze swego syna Izaaka,
  • Myśli Moje nie są myślami waszymi / ani wasze drogi Moimi drogami/,   Iz 55,8
  • przypowieść o sędzi i wdowie, Łk 18,1-8
  • nie bądźcie jak obłudnicy .......... Mt 23,1-12

    Po tej części formacyjnej przeszliśmy do spraw bieżących. Ustalono termin nabożeństwa Drogi Krzyżowej na 23.03.2012 r. oraz przypomniano o czuwaniu-adoracji przy Panu Jezusie w ciemnicy w Wielki Czwartek tj. 5.04.2012 r. Wspólna modlitwa zakończyła nasze spotkanie.