Z życia Paulusa

Wyciągnij pomocną dłoń …

      19 maja 2017 r. Wspólnota Misyjna "Paulus" spotkała się po raz kolejny, by przeżyć w swoim gronie miłe chwile. Spotkanie poprzedzone było Nabożeństwem Majowym oraz Mszą Świętą, podczas których modliliśmy się w intencjach misjonarzy i misji. Po Mszy Świętej zebraliśmy się w zabytkowej chacie, by omówić sprawy bieżące działalności wspólnoty. W spotkaniu uczestniczyła również młodzież III klasy gimnazjum, która w najbliższym czasie przystąpi do Sakramentu Bierzmowania. Jednym z wiodących tematów spotkania była trudna sytuacja naszych braci i sióstr w Aleppo. Podczas dyskusji postanowiliśmy, że będziemy chcieli zorganizować pomoc dla poszkodowanych w Aleppo – za pośrednictwem pracującej tam s. Brygidy Maniurki, pochodzącej z naszego dekanatu. 
   W drugiej części spotkania zaszczycił nas swoją obecnością ks. Zygmunt Piontek – misjonarz pochodzący z naszego powiatu, aktualnie pracujący w Togo. Ks. Zygmunt w sposób bardzo interesujący przedstawił nam charakter swojej posługi. Dowiedzieliśmy się wielu ciekawych rzeczy na temat życia, problemów i trosk codziennych jego parafian. Dziękujemy naszemu gościowi za dane nam świadectwo. 
     Aktualnie wspólnota nasza ustala szczegóły pomocy, jaką chcielibyśmy wspomóc wiernych z parafii św. Franciszka w Aleppo. O sytuacji mieszkańców Aleppo można dowiedzieć się więcej z wywiadu przeprowadzonego z s. Brygidą Maniurka, zamieszczonego w zakładce: „Korespondencja misyjna”, a także z Pisma Ruchu Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata MAITRI „MY A TRZECI ŚWIAT” – dodatek specjalny - marzec 2017, znajdującego się na stronie:
http://www.maitri.pl/wp-content/uploads/2017/03/Dodatek-Aleppo_m1.pdf

 

Studnia w Burkina Faso

   W miesiącu kwietniu 2016 roku parafia nasza przekazała Stowarzyszeniu Przyjaciół Misji Franciszkańskich im. o. Dominika Kiescha z Góry św. Anny, środki finansowe przeznaczone na realizację Projektu nr 2015/50 - Budowa studni głębinowej. Prace w ramach w/w projektu zostały rozpoczęte jesienią 2015 roku w miejscowości Lilma, położonej ok. 40 km od parafii franciszkanów w Korsimoro w Burkina Faso. Lilma, z racji swojego położenia (brak prawdziwej drogi dojazdowej, otoczona wieloma rzekami okresowymi), jest wioską trudno dostępną, do której dojechać można tylko w okresach suszy. Wioska jest bardzo rozległa - rozciąga się na długości 2,5 km. Liczy 850 mieszkańców.             
     Pierwsze prace (jesień 2015 r.) nie przyniosły oczekiwanego efektu – nie znaleziono wody. Trzeba było szukać nowego miejsca pod budowę studni. Roboty przerwała niestety pora deszczowa i należało czekać do kolejnej jesieni. Z końcem ubiegłego roku rozpoczęto prace w nowej lokalizacji. Niestety, mimo pozytywnych analiz i niemal stuprocentowej pewności, że tym razem uda się znaleźć wodę, ponowne odwierty nie przyniosły oczekiwanego rezultatu. W miejscu odwiertu odsłoniło się złoże metalu.
      Ponieważ franciszkanie nie chcą zawieść mieszkańców Lilmy, którzy są bardzo mocno zaangażowani w realizację tej inwestycji, jesteśmy proszeni o wsparcie modlitewne. Ufając słowom Chrystusa: „Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie” (Mt 18,19) dodajmy wszyscy tę intencję do swoich modlitw, a na pewno mieszkańcy Lilmy doczekają się swojej studni.
 
Na podstawie: Biuletynu Informacyjnego Stowarzyszenia Przyjaciół Misji Franciszkańskich Nr 11/2017
 

24 marca 2017 r. - Dzień Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników

     Dzień Modlitwy i Postu za Misjonarzy Męczenników został zaproponowany po raz pierwszy w 1993 r. przez Młodzieżowy Ruch Papieskich Dzieł Misyjnych we Włoszech. Obchodzony jest on w rocznicę śmierci arcybiskupa Oscara Romero, zamordowanego 24 marca 1980 r. w Salwadorze podczas sprawowania Eucharystii. W tym dniu wspominamy wszystkich zamordowanych misjonarzy i tych, którzy co roku giną z powodu swojej wiary w Jezusa Chrystusa. W tym roku mamy w szczególnej pamięci śp. Helenę Kmieć, wolontariuszkę misyjną, która została zamordowana 24 stycznia w Cochabamba w Boliwii.
  Agencja Informacyjna Fides pod koniec każdego roku publikuje listę osób pracujących w duszpasterstwie Kościoła katolickiego, które zostały zamordowane w czasie ostatnich dwunastu miesięcy. W roku 2016, w różnych krajach świata, zginęło co najmniej 31 osób pełniących w Kościele katolickim posługę duszpasterską. Jest to poważny wzrost (o 41 %) w porównaniu z rokiem 2015, w którym według danych ogłoszonych przez w/w agencję, osób tych było 22 (o 9 mniej). Śmierć męczeńską za wiarę, poniosło: 14 księży (w roku 2015 – 13), 9 zakonnic (w roku 2015 – 4), 7 misjonarzy świeckich (w roku 2015 – 5). Życie oddał też nigeryjski seminarzysta. Według Fidesu, w latach 2000-2016 zginęło 427 osób (w tym 5 biskupów) pełniących misyjną posługę duszpasterską, natomiast w latach 1980-2016 osób tych było 1115.
     Smutny prymat pod tym względem dzierży już od 8 lat Ameryka, głównie Ameryka Łacińska. W roku 2016 poniosło tam śmierć 16 ludzi Kościoła, z czego najwięcej, bo aż 7 (w tym 3 księży) – w Meksyku. W Afryce było 8 takich ofiar, w Azji – 6 (w tym 4 marca 2016 r. zastrzelono 4 misjonarki miłości w Jemenie). Również w Europie, we Francji, zginął 26 lipca z rąk islamskich fundamentalistów ks. Jacques Hamel.
     Wspólnota Misyjna Paulus zachęca, aby w dniu 24 marca br. upamiętnić męczeńską śmierć misjonarzy postem i modlitwą, prosząc Boga, by pracujących na misjach chronił od niebezpieczeństwa, a zamordowanym otworzył bramy nieba. W tym dniu podczas Mszy św. oraz misyjnej Drogi Krzyżowej będziemy chcieli pamiętać o tych, do których nie dotarła jeszcze Ewangelia Chrystusa, a także o misjonarkach i misjonarzach, którzy na wszystkich kontynentach dają świadectwo miłosiernej miłości Boga poprzez dzieła ewangelizacyjne. Szczególną modlitwą w tym dniu obejmować będziemy tych misjonarzy, którzy podczas pełnionej posługi ponieśli śmieć męczeńską.   
 

12 marca 2017 r. Niedziela „AD GENTES” - Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami

      Tradycyjnie już, począwszy od września 2005 r., II niedziela Wielkiego Postu jest obchodzona w Polsce jako Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami. W tym roku hasłem tego dnia są słowa: „Gdzie misjonarze – tam nadzieja”. – Tam, gdzie docierają misjonarze, odradza się i umacnia nadzieja. Są oni „dobrzy, jak chleb”, dzieląc się tym, co posiadają – napisał w komunikacie z tej okazji bp Jerzy Mazur, przewodniczący Komisji KEP ds. Misji.
      "Docierają do nas codziennie straszne informacje ze świata: wojny, kataklizmy, akty terrorystyczne, niesprawiedliwość i przemoc goszczą na pierwszych stronach gazet i w serwisach informacyjnych. Są jednak i dobre wiadomości, które nie są krzykliwe i nie epatują złem. Chcemy dziękować Bogu za świadectwo miłosierdzia chrześcijańskiego, które daje nadzieję ubogim i potrzebującym wsparcia duchowego i materialnego w krajach misyjnych" - przypomina ks. Zbigniew Sobolewski, dyrektor Dzieła Pomocy "Ad Gentes".
    Wyjaśnia, że misjonarze są świadkami nadziei, która nie przemija oraz budowniczymi lepszej przyszłości. Dają świadectwo miłosiernej, delikatnej i czułej miłości Boga. - Dołączmy do nich, wypełniając nasz obowiązek chrzcielny bycia uczniami - misjonarzami. Pomóżmy misjom modlitwą, ofiarowanym cierpieniem oraz ofiarami, które pozwolą misjonarzom pełnić posługę miłosierdzia - apeluje. (…)
    „Są to konkretne gesty solidarności, braterstwa i miłosierdzia wobec ubogich i potrzebujących wsparcia, które budzą nadzieję na lepszy świat. Są wyjściem na peryferie egzystencjalne, do tych, którzy cierpią z powodu ubóstwa i wykluczenia" - stwierdza ks. Sobolewski.
    Ofiary zbierane do puszek w II Niedzielę Wielkiego Postu są przeznaczone na pomoc polskim misjonarzom poprzez Dzieło Pomocy „Ad Gentes” przy Komisji Episkopatu Polski ds. Misji.
 
Za stroną: http://opoka.news/aktualnosci/2664; Agnieszka Czylok / KAI / lk / Warszawa

Spotkanie robocze „Paulusa”

     W dniu 10 lutego 2017 r. po wieczornej Mszy św. oraz nabożeństwie ku czci św. Walentego, na którym wraz z Parafianami modliliśmy się o uświęcenie rodzin, uzdrowienie relacji małżeńskich i rodzinnych, a także o dobre rozeznanie powołania życiowego i nieprzypadkowy wybór męża i żony, kolejny raz spotkali się członkowie Wspólnoty Misyjnej „Paulus”. Omówiliśmy sprawy bieżące oraz plany na najbliższy miesiąc. Na dzień 24 marca br. zaplanowaliśmy Misyjną Drogę Krzyżową, a w dniach 6 i 7 marca br., wraz z pozostałymi wspólnotami parafialnymi, będziemy się chcieli spotkać z Biskupem Opolskim w ramach wizytacji naszej parafii.
     Podczas spotkania zachęcaliśmy siebie wzajemnie do czytania prasy misyjnej dostępnej w wersji elektronicznej w zakładce „Czasopisma misyjne”, a także do codziennej modlitwy w intencjach misji – w miesiącu lutym w szczególności za wszystkich cierpiących, ubogich, uchodźców i społecznie wykluczonych, aby w naszych wspólnotach znaleźli przyjęcie i pocieszenie (papieska intencja modlitewna na miesiąc luty 2017 r.).  
     Spotkanie było również okazją, by razem z Tomkiem świętować kolejną rocznicę Jego urodzin.

Światowy Dzień Trędowatych

     Każdego roku w ostatnią niedzielę stycznia obchodzony jest Światowy Dzień Trędowatych. Ten szczególny dzień ustanowiony został m. in. po to, by budzić nasze uśpione sumienia i uświadamiać nam, że również teraz - w czasach niezwykłego postępu w medycynie, zapomniana u nas choroba wciąż stanowi poważne zagrożenie dla wielu ludzi żyjących w ubóstwie - w rejonach, gdzie wciąż nie ma wystarczająco zorganizowanych struktur medycznych. To właśnie tam docierają tylko najodważniejsi misjonarze, którzy wsparci siłą wiary w Jezusa Chrystusa, potrafią pójść w ślady Dobrego Samarytanina: zauważają człowieka potrzebującego pomocy, zatrzymują się przy nim i opatrują jego rany. Walka z trądem jest jedną z najpiękniejszych kart misyjnej i charytatywnej pracy Kościoła. Wszystkich chorych na trąd, a także misjonarzy i wolontariuszy im posługujących, będziemy obejmować naszą modlitwą w niedzielę 29 stycznia 2017 r.
   Trąd jest symbolem nieszczęścia człowieka. Wiele osób, mimo wyleczenia, nadal pozostaje naznaczonych piętnem trędowatego na całe życie. Wśród wyleczonych z trądu, na świecie żyje około 3 milionów ludzi okaleczonych przez przebytą chorobę, którzy nie są zdolni do samodzielnej egzystencji. Trędowaci bardzo często cierpią nie tylko z powodu choroby, ale przede wszystkim z powodu braku miłości, akceptacji i lęku, który kazał izolować chorych w miejscach odosobnienia, bez zapewnienia im jakiejkolwiek opieki. Potwierdzeniem powyższego jest świadectwo ojca Adama Szpary z Tajwanu, który w czasopiśmie „Misjonarze Kombonianie” pisze:
    Pośród różnych rodzajów posługiwania, jakie były moim udziałem, znalazło się nowe, dość szczególne. Teraz służę pomocą chorym na trąd. Utworzony jeszcze na początku XX wieku, kilkanaście kilometrów od Tajpej, ośrodek skupiający ludzi, u których stwierdzono tzw. chorobę Hansena, czyli trąd, przez wiele dziesięcioleci był miejscem ich izolacji od reszty społeczeństwa. Ze względu na przekonanie, że jest to choroba ogromnie zaraźliwa, odseparowywano ich, by nie mieli kontaktów z ludźmi zdrowymi. Dwa razy w roku po całym Taiwanie policja robiła akcje poszukiwania chorych, u których lekarze uprzednio rozpoznali trąd. Jeżeli chory przebywał w domu, zabierano go pod przymusem i umieszczano w tym ośrodku. Jednak nawet najlepsza opieka medyczna nie jest w stanie rekompensować poranionych uczuć i duchowego bólu oderwania od domu rodzinnego i najbliższych.
    Obecnie w ośrodku przebywa ponad 140 chorych. Każdy z nich to żywa historia cierpienia. Jeden z pensjonariuszy, rodem z południa Tajwanu, mając zaledwie 11 lat dowiedział się, że choruje na trąd. I na zawsze musiał zostawić rodzinne strony. W ośrodku mieszka od 73 lat. Kiedy zapytałem go, czy nie miał okazji odwiedzić rodzinnego domu, odpowiedział: „Miałem, ale zabrakło mi odwagi, by jeszcze raz przeżywać atmosferę rozstania z ojcem i dwiema siostrami”. Tamtego pamiętnego dnia policja zabrała go z domu razem z matką i dwiema starszymi siostrami, u których też stwierdzono trąd. Dzięki temu nie czuł się w ośrodku samotny (siostry mieszkają tu do dziś). I w ten oto sposób kilkuosobowa młoda rodzina na zawsze została rozdarta.
    Inny chory, kiedy na jego twarzy pojawił się wielki czerwony ślad trądu, był wręcz zmuszany przez rodziców i rodzeństwo do opuszczenia domu. Przez wiele dni, a nawet tygodni ukrywano przed nim wszelką żywność, która była dostępna dla jego sześciorga rodzeństwa. Takie traktowanie zmusiło w końcu tego trzynastoletniego wówczas chłopaka do opuszczenia rodziny i zamieszkania w ośrodku oddalonym zaledwie o kilkanaście kilometrów od rodzinnego domu. Mężczyzna do dziś zadaje sobie pytanie, czy w imię ochrony własnej, rodzina miała prawo wygonić go z domu na taką poniewierkę (…).
      Każdy, kto odwiedzał ciężko chorych czy niepełnosprawnych, mógł zauważyć, jak cierpienie kształtuje człowieka. Podobnie jest tutaj, im ciało bardziej zniekształcone chorobą, tym większa w nim mądrość życiowa i bardziej niewyczerpane pokłady cierpliwości. Obecnie ośrodek - sanatorium o nazwie Le Sheng Liao-yang-yuan (co znaczy Sanatorium Szczęśliwego Życia) jest znakomicie wyposażony w pomoc medyczną i dalej bezpośrednio pomaga chorym. A tym, którzy przychodzą odwiedzać pacjentów, pośrednio pomaga w oczyszczaniu się z własnych narzekań.


    W tym szczególnym dniu, ale także w ciągu całego roku, bądźmy z modlitwą blisko tych, którzy duchowo i fizycznie cierpią z powodu trądu. Módlmy się również za misjonarzy i wolontariuszy, którzy naśladując miłość Boga do człowieka, wypełniają uczynki miłosierdzia poprzez służbę bliźnim, zwłaszcza tym, których świat odrzucił.
Ofiary materialne na rzecz trędowatych pozostających pod opieką ośrodków można przekazywać na konto: Fundacja Polska Raoula Follereau Nr 87 1240 1082 1111 0000 0387 2932 z tytułem wpłaty: „trąd”.

W zakładce „Korespondencja Misyjna” zamieszczono Apel dr Kazimierza Szałaty - prezesa Fundacji Polskiej Raoula Follereau na 64 Światowy Dzień Trędowatych. Zachęcamy do zapoznania się z jego treścią.

Misjonarz - ojciec Joachim Zok w naszej parafii

 

   13 stycznia gościł w naszej parafii ojciec Joachim Zok, misjonarz, od wielu lat pełniący swoją posługę najpierw w Afryce a obecnie w Papui-Nowej Gwinei. Ojciec Joachim przebywa obecnie w naszym kraju na urlopie i jesteśmy mu wdzięczni, że poświęcił swój przeznaczony na wypoczynek czas aby spotkać się najpierw z wszystkimi parafianami w trakcie mszy świętej a potem z naszą wspólnotą misyjną.

Ojciec Joachim jest obecnie proboszczem parafii w Papui-Nowej Gwinei. Dzięki jego świadectwu dowiedzieliśmy się wielu szczegółów dotyczących pracy misyjnej - opowiedział nam o ciekawostkach, niebezpieczeństwach i problemach swojego dnia codziennego. Szczególnie ciekawe były relacje ojca dotyczące przesądów i wierzeń pierwotnych mieszkańców krajów misyjnych oraz w jaki sposób przenikają one do chrześcijaństwa.

   W ramach darowizny przekazaliśmy ojcu Joachimowi 300 Euro, z przeznaczeniem na pomoc dla ubogich w jego parafii.

​Misyjne kolędowanie

   Od kilku lat, 6 stycznia - w Święto Objawienia Pańskiego, w parafii naszej realizowane jest piękne dzieło. Dziewczęta z Sodalicji Mariańskiej wspomagane przez młodzież, której na sercu również leży dobro bliźniego, wcielają się w role Kolędników Misyjnych. Trzy lub czteroosobowe grupy, w kolorowych, perfekcyjne przygotowanych strojach, wychodzą na ulice naszych wiosek (Kielcza i Borowiany) i zanoszą do domów Parafian Dobrą Nowinę o tym, że Bóg się narodził dla nas, a my mamy się dzielić tą radością z innymi. I nie chodzi w tym całym dziele wyłącznie o pieniądze. Gdyby tak było, wystarczyłoby stanąć z tradycyjnymi „puszkami” na placu kościelnym i zachęcać ludzi do złożenia grosza na cele misyjne. Wbrew pozorom, całe zjawisko ma inny wymiar.

Grupa Kolędników Misyjnych to mali misjonarze, posłani przez miejscową wspólnotę z konkretną misją. Przede wszystkim przynoszą Parafianom prawdziwą radość i wiarę, wynikającą właśnie z tego, że Nowonarodzony błogosławi „dom nasz i majętność całą”. Ważne jest również to, że dzieło Kolędników Misyjnych dotyka same dzieci podejmujące trud kolędowania, które uwrażliwiają siebie, a przy okazji Parafian, na biedę bliźnich z różnych stron świata. Zebrana przez nich ofiara pomaga dotknąć materialnym dobrem dzieci w krajach misyjnych. Pamiętajmy, że dobro okazane ubogim, przemienia się w dobro duchowe, które spływa na nas.

Jako wspólnota, która w sposób szczególny zaangażowana jest w sprawy misji, składamy serdeczne podziękowania młodzieży, która w rolach Trzech Króli wędrowała po naszych wioskach, a także wszystkim Parafianom, za otwarte serca i złożoną ofiarę, która wspomoże misjonarzy z diecezji opolskiej pracujących w krajach misyjnych. Bóg niech będzie Wam nagrodą!

 

Spotkanie opłatkowe

  W dniu 11 grudnia 2016 r. po niedzielnych nieszporach, wszystkie wspólnoty parafialne, w tym Wspólnota Misyjna Paulus, spotkały się jak co roku w drewnianej chacie na „Spotkaniu opłatkowym”. Po krótkim słowie wstępnym, wygłoszonym przez Proboszcza, przełamaliśmy się opłatkiem i zaśpiewaliśmy kolędę, a następnie złożyliśmy sobie wzajemnie życzenia świąteczne oraz noworoczne. Przy smacznej kawie i pysznym cieście oraz akompaniamencie kolęd, podsumowaliśmy następnie kończący się rok, a także omawialiśmy plany działania wspólnoty na rok 2017.

Niedziela Misyjna 23.10.2016

   Pragniemy serdecznie podziękować wszystkim parafianom za ofiarność w czasie ostatniej Niedzieli Misyjnej. W naszym sklepiku mogli Państwo kupić m.in. różańce, krzyże, pamiątki z Afryki, kalendarze misyjne. Z przyjemnością możemy stwierdzić, że prawie wszystkie produkty zostały wysprzedane - pozostało jedynie trochę kalendarzy. Zysk ze sprzedaży produktów przekroczył 800 zł i zostanie oczywiście przeznaczony na potrzeby misji. Jest to możliwe tylko i wyłącznie dzięki Państwa hojności i zaangażowaniu. Cieszymy się szczególnie z tego, że pojawiły się również zapytania związane z Adopcją Serca. Mamy nadzieję, że ich efektem będzie to, iż kolejne dzieci w Afryce będą mogły uzyskać rodziców adopcyjnych i do szesnastki dzieci którymi  dotychczas  opiekuje się nasza parafia dołączą następne. A pamiętajmy, że ratując choć jedno życie ratujemy cały świat.
   Dziękujemy też za wspólną modlitwę różańcową, która w Niedzielę Misyjną odbywała się nie tylko w języku polskim, ale również w innych językach misyjnych. I tak poszczególne tajemnice odmawiane były po rosyjsku, angielsku, niemiecku, czesku i włosku. Łączyliśmy się w ten sposób z Kościołem powszechnym w jego misji, aby iść i nauczać wszystkie narody.

Tydzień Misyjny

   „Każdy chrześcijanin, włączony przez chrzest do wspólnoty Kościoła, jest powołany, by być misjonarzem i świadkiem”. Niech te słowa św. Jana Pawła II rozbudzą w nas misyjnego ducha i ewangeliczny zapał, w sposób szczególny w Tygodniu Misyjnym, który w tym roku rozpoczniemy Niedzielą Misyjną w dniu 23 października 2016 r. pod hasłem: „Ochrzczony to znaczy posłany”. Poprzez sakrament Chrztu Świętego staliśmy się ukochanymi dziećmi Bożymi i zostaliśmy włączeni do wspólnoty Kościoła. Stąd wypływa nasze powołanie do dzielenia się Bożą miłością ze wszystkimi. Już w Chrzcie Świętym zostaliśmy posłani z Dobrą Nowiną do naszych braci i sióstr na całym świecie. Niedziela Misyjna to czas uprzywilejowany, czas kiedy poprzez modlitwy i konkretne gesty solidarności, możemy zaangażować się we wspieranie Kościoła na terenach misyjnych, dzieląc się tym samym Bożą miłością. W tym dniu, podczas wszystkich Mszy św. oraz różańca, modlić się będziemy w intencjach misji. Będzie można złożyć również ofiary materialne na ten cel. Zachęcamy gorąco wszystkich Parafian do aktywnego włączenia się w nasze parafialne świętowanie. 
W trakcie mszy świętych tego dnia Wspólnota Misyjna Paulus będzie chciała zwrócić uwagę wszystkich wiernych na sprawy związane z misjami poprzez głoszenie Słowa Bożego oraz Modlitwę Wiernych. Po wszystkich mszach Wspólnota zaprasza zaś do sklepiku misyjnego, z którego dochód będzie przeznaczony na pomoc najuboższym  w krajach Trzeciego Świata. Zakupić będą Państwo mogli m. in.: kalendarze misyjne na rok 2017, figurki Matki Bożej z Kibeho, krzyżyki naścienne oraz na szyję wyprodukowane w Afryce, różańce misyjne oraz wiele innych artykułów związanych bezpośrednio lub pośrednio z misjami. Liczymy że dzięki Państwa hojności będziemy mogli po raz kolejny wesprzeć tych którzy na tę pomoc czekają.
   Zapraszamy ponadto w Niedzielę Misyjną o godzinie 15.00 do wspólnej modlitwy różańcowej. Będzie ona jednak tego dnia wyjątkowa - gdyż modlić będziemy się w nie tylko w języku polskim, ale również w innych językach misyjnych. Będzie to świadectwem tego, że jesteśmy kościołem nie tylko lokalnym, ale również, a być może przede wszystkim, kościołem powszechnym, obejmującym swoim zasięgiem cały świat. Ponadto przez cały Tydzień Misyjny - a więc w okresie po Niedzieli Misyjnej - w trakcie różańca modlić się będziemy w intencji misji.
   Prosimy również ozapoznanie się z Orędziem Papieża Franciszka na Światowy Dzień Misyjny 2016 - można je przeczytać w zakładce: Wspólnota Misyjna Paulus – Korespondencja Misyjna

Dożynki gminne - akcja "Czytamy dla misji"

Czwartego września w naszej gminie odbyły się dożynki. Do obchodów dożynkowych dołączyła się również wspólnota misyjna Paulus, organizując sklepik misyjny, tym razem z książkami i płytami. Hasłem przewodnim było “Czytamy dla misji”. Dzięki dobroczynności naszych parafian udało się zebrać dużą ilość używanych książek i płyt CD, które następnie goście dożynkowi mogli nabyć za dobrowolną ofiarą i zabrać z sobą do domu. Książki te, w ilości kilkuset, zostały podzielone na następujące kategorie: dla dzieci, religijne, literatura piękna, podróże i geografia, kulinarne. W ten sposób książki, które już raz przeczytane zalegały z reguły na półkach, zamieniły się niejako w chleb który otrzymają potrzebujący w Republice Centralnej Afryki. A wszystko to za pośrednictwem ojca Piotra Michalika, misjonarza pracującego w tym kraju, który był również gościem naszej parafii w czasie dożynek, na którego ręce złożyliśmy część ofiarowanych środków. Innym efektem naszej akcji jest niewątpliwie to, że książki te otrzymały jakby drugie życie, gdyż już raz przeczytane, z zakurzonych półek dotychczasowych właścicieli trafiły w ręce zainteresowanych nimi osób. Drugie życie otrzymają również książki które które nie znalazły nabywców - najciekawsze z nich wzbogacą powstającą właśnie biblioteczkę parafialną. Nie jest z pewnością zaskoczeniem, że najszybciej rozchodziła się literatura dla dzieci, a to za sprawą wspaniałych babć i dziadków szukających prezentów  dla swoich wnuków i wnuczek. W ramach dożynek goście dożynkowi mieli też możliwość skosztowania tradycyjnych dań afrykańskich, serwowanych przez profesjonalnych kucharzy, a przy tej okazji wesprzeć finansowo również naszą akcję. W sumie dzięki hojności ofiarodawców udało nam się zebrać kwotę 3260,05 zł, z czego jeszcze w trakcie dożynek przekazaliśmy 1400 zł ojcu Piotrowi Michalikowi. Bóg zapłać wszystkim uczestnikom akcji! Niech Pan będzie Wam nagrodą!
 
                             

 
Stronę wyświetlono dnia 2017-05-27 o godzinie 10:10

Czytamy dla misji

Kolejny raz w czasie dożynek gminno - parafialnych, obok dziękowania za chleb powszedni, będziemy pamiętali o ludziach, którzy w krajach misyjnych przeżywają skrajną biedę. Z inicjatywy Wspólnoty Misyjnej „Paulus”  przeprowadzona będzie akcja „Czytamy dla misji” 
Będziemy mogli włączyć się w nią w następujący sposób:
- do dnia 2 września zbierane będą do kosza umieszczonego przed ołtarzem: książki, komiksy, płyty CD z muzyką oraz płyty winylowe (w dobrym stanie);
- pozyskane w ten sposób rzeczy będą umieszczone w sklepiku misyjnym na terenie  festynu dożynkowego;
Dochód ze składanych ofiar przeznaczony będzie na cele misyjne - "Dzielmy się chlebem".

Czytamy dla misji

Kolejny raz w czasie dożynek gminno - parafialnych, obok dziękowania za chleb powszedni, będziemy pamiętali o ludziach, którzy w krajach misyjnych przeżywają skrajną biedę. Z inicjatywy Wspólnoty Misyjnej „Paulus”  przeprowadzona będzie akcja „Czytamy dla misji”
Będziemy mogli włączyć się w nią w następujący sposób:
- do dnia 2 września zbierane będą do kosza umieszczonego przed ołtarzem: książki, komiksy, płyty CD z muzyką oraz płyty winylowe (w dobrym stanie);
- pozyskane w ten sposób rzeczy będą umieszczone w sklepiku misyjnym na terenie  festynu dożynkowego;
Dochód ze składanych ofiar przeznaczony będzie na cele misyjne - "Dzielmy się chlebem".

Podziękowania dla darczyńców!

   Serdecznie dziękujemy wszystkim dzieciom naszej parafii, które w Dniu Dziecka Afrykańskiego złożyły swoje dary przeznaczone dla potrzebujących w Afryce. Jesteśmy naprawdę zbudowani ilością złożonych darów i zaangażowaniem darczyńców! Te dary to przede wszystkim przybory szkolne, kredki, mazaki, kolorowe bibuły, ale także zabawki i maskotki. Wiele z nich było nowych, a wszystkie były ładnie i z szacunkiem dla obdarowanego zapakowane. Było ich w sumie tak dużo, że z ledwością dały się zapakować do jednego samochodu! Wszystkie dary zostały dostarczone do siostry Ilony Firszt, goszczącej niedawno ze Słowem Bożym w naszej parafii, prowadzącej sekretariat misyjny sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus. Stamtąd trafią do Szkoły Katolickiej w Dimako w Kamerunie, którą przez 10 lat kierowała siostra Ilona. Szkoła ta jest bardzo skromnie wyposażona i dzięki naszym darom będzie w niej na pewno weselej i bardziej pogodnie.

   Po uroczystej mszy świętej z okazji Dnia Dziecka Afrykańskiego, obok zabytkowej chaty odbył się piknik dla naszych dzieci. Oprócz afrykańskich śpiewów i tańców prowadzonych fantastycznie przez p. Ewelinę (Dziękujemy!) mogliśmy skorzystać także z waty cukrowej, popcornu oraz napojów. Dzieci uczestniczyły również w konkursie wiedzy o krajach misyjnych, a zwycięzcy otrzymali nagrody. Wszyscy którzy brali udział w zabawie, a było nas sporo, na pewno nie zapomną o niej długo.

   W imieniu Wspólnoty Misyjnej Paulus bardzo dziękujemy wszystkim darczyńcom oraz księdzu proboszczowi za zorganizowanie całej akcji!

Dzień Dziecka Afrykańskiego




W dniu 16 czerwca 2016 r. o godz. 17.00 Wspólnota Misyjna „Paulus” zaprasza wszystkie dzieci naszej Parafii na Mszę Świętą, podczas której będziemy się modlić za biedne dzieci z krajów misyjnych, w szczególności za młodych Afrykańczyków w dniu ich święta. Podczas Mszy św. będzie można ofiarować dar serca dla rówieśników
ze szkoły i przedszkola w Dimako w Kamerunie. Zbierane będą: kredki, ołówki, gumki, temperówki, długopisy, bibuła marszczona i gładka, papier kolorowy, pluszowe zabawki (maskotki). Artykuły te, za pośrednictwem siostry Ilony Firszt, zostaną przekazane do w/w placówek. W ten sposób będziemy chcieli chociaż w niewielkim stopniu osłodzić afrykańskim dzieciom troskę dnia codziennego. Po Mszy św. zapraszamy naszych młodych Parafian do Zabytkowej Chaty, gdzie poprzez gry i zabawy będziemy chcieli uczcić Dzień Dziecka Afrykańskiego.

Więcej informacji w zakładce: Wspólnota Misyjna Paulus – Z życia Paulusa

MARZENIA DZIECKA Z AFRYKI

   Budzi mnie promyk słońca wpadający przez szczelinę małego okienka naszej chaty. Czuję zdrętwiałą od twardej deski szyję. Staram się leżeć nieruchomo, by nie obudzić śpiącej obok piątki rodzeństwa. Wsłuchując się w senne oddechy śpiącej rodziny, przerywane porannymi odgłosami dżungli, przenoszę się myślami do krainy, gdzie z wielkich baobabów zwisają ogromne, świeże i pachnące bochenki chleba, gdzie zamiast wyschniętej i spękanej ziemi płyną rzeki krystalicznie czystej wody.

W tej krainie na każdej akacji senegalskiej zamiast drobnych listków wyrastają cukierki. Pamiętam jeszcze ich smak, miałem wtedy 4 lata, kiedy do naszej wioski po raz pierwszy przybyła grupa europejskich turystów. Ściskając w garści kilka kolorowych cukierków, przyglądałem się nieufnie przybyszom z innego świata, z krainy moich marzeń, krainy dobrodziejstw. Pierwszego cukierka próbowałem zjeść razem z papierkiem, co wywołało uśmiech na ich twarzach.

Ból zesztywniałych mięśni od twardych bambusowych desek zbitego przez ojca łóżka wyrywa mnie brutalnie ze świata marzeń. Podnoszę się cichutko i od razu czuję zawroty głowy. Już wiem, że to osłabienie z głodu. Jemy tylko raz dziennie, a od ostatniego posiłku, małej miseczki papki manioku, minęło wiele godzin. Od razu Wam wyjaśnię: tu, w Afryce, silnie zakorzeniona jest zasada, że człowiekiem się staje, a nie rodzi. Nie siadamy razem z rodzicami do posiłków, jemy dopiero wtedy, kiedy skończą jeść dorośli. Nie jest to jednak przejaw braku rodzicielskiej miłości, jest to nasza wielopokoleniowa tradycja.

Dziś jest wyjątkowy dzień, 16 czerwca – Międzynarodowy Dzień Dziecka Afrykańskiego (Day of the African Child), ustanowiony w rocznicę manifestacji dzieci z Soweto w RPA w roku 1976. Wtedy to tysiące czarnoskórych dzieci wyszły na ulice. W ten sposób protestowały przeciwko kiepskiej jakości edukacji oraz żądały nauczania w ich rodzimym języku. Setki młodych chłopców i dziewcząt zostały zastrzelone podczas tej demonstracji, a dwa tygodnie zamieszek pochłonęły życie tysiąca osób.

Dzień będzie zwykły, ze zwykłymi, codziennymi obowiązkami. Razem ze starszymi braćmi czeka nas ciężka, wielogodzinna praca na maniokowych polach i przy zbiórce drewna na opał do przygotowania wieczornego posiłku. Siostry z mamą w tym czasie przemierzą wiele kilometrów, idąc po wodę, dźwigając na głowach ciężkie baniaki.

Tylko jedno z nas uda się dziś do szkoły (naszych rodziców stać na opłacenie nauki tylko najstarszemu z rodzeństwa). Mój najstarszy brat doświadczy dziś uroczystej chwili, w szkole będą występy, zabawy i słodycze.

Dzień zakończy się jak zwykle ubogą miską papki manioku, może dziś z garścią fasoli oraz bananem. Czy marzę o czymś poza zaspokojeniem głodu? Chciałbym się uczyć, mieć kolorowe książki, zeszyty i prawdziwy piórnik. Chciałbym po zajęciach w szkole bawić się jak inne dzieci, kopać prawdziwą piłkę, a nie zrobioną z foliowych torebek czy szmacianych pasków. Chciałbym mieć po prostu szczęśliwe dzieciństwo.

Za stroną: www.dzieciafryki.com


   W dniu 16 czerwca 2016 r. o godz. 1700 Wspólnota Misyjna „Paulus” zaprasza wszystkie dzieci naszej Parafii  na Mszę Świętą, podczas której będziemy się modlić za  dzieci z krajów misyjnych, w szczególności za biedne dzieci afrykańskie w dniu ich święta. 

Dzieciństwo dzieci afrykańskich nie jest takie beztroskie jak np. u nas. Często zbyt szybko muszą one dorosnąć. Pracują od rana do wieczora w polu, przynoszą drewno na opał, wodę do mycia, opiekują się młodszym rodzeństwem. Cierpią z powodu chorób, niedożywienia i głodu. W ciągu roku umiera ich aż 8 milionów nie dożywszy pięciu lat. Brak środków na opłacenie kosztów nauki, to niestety smutna codzienność małych Afrykańczyków. Tylko nieliczni mają szansę na edukację. Dla tych szczęściarzy posiadanie zeszytów, ołówków czy piórników jest prawdziwym luksusem. Do szkoły dzieci chodzą zazwyczaj pieszo, pokonując wiele kilometrów. Często, w okresie pory deszczowej, brodzą w błocie, zaś w okresie pory suchej - idąc wdychają tumany kurzu. Po lekcjach „zarabiają” na utrzymanie swoje i rodziny. Zwyczajnie brakuje im czasu na „zajęcia pozalekcyjne” czy zwykłą, beztroską zabawę.       A przecież wszystkie dzieci, niezależnie od miejsca urodzenia, wyznania, koloru skóry, mają podobne marzenia: zabawki, słodycze, kolorowe ubranka. Pragną być kochane, przytulane i czuć się bezpieczne. 

My chociaż w niewielki sposób będziemy chcieli osłodzić tym dzieciom troskę dnia codziennego. Podczas Mszy św. będzie można złożyć dar serca dla dzieci ze szkoły i przedszkola w Dimako w Kamerunie. Zbierane będą: kredki, ołówki, gumki, temperówki, długopisy, bibuła marszczona i gładka, papier kolorowy, pluszowe zabawki (maskotki). Artykuły te zostaną przekazane do Sekretariatu Misyjnego Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Sosnowcu, a następnie – staraniem siostry Ilony Firszt, zostaną przesłane do w/w placówek. Po Mszy św. zapraszamy wszystkie dzieci do Zabytkowej Chaty, gdzie będziemy chcieli uczcić Dzień Dziecka Afrykańskiego. Maluchy z przedszkola i klas I-III będą mogły wziąć udział w konkursie tańca afrykańskiego, a młodzież z klas IV-VI może się zmierzyć z pytaniami quizów na temat życia Indian Guarani, plemion Dinka oraz Kurdów. Na wszystkie dzieci czekają niespodzianki, a na zwycięzców - atrakcyjne nagrody. Zapraszamy! 


   

Wizyta siostry Ilony Firszt w naszej parafii

   W niedzielę 22 maja mieliśmy okazję gościć w naszej parafii siostrę Ilonę Firszt, Karmelitankę od Dzieciątka Jezus. Siostra Ilona przez 10 lat pracowała na misjach w Kamerunie, gdzie organizowała i prowadziła Szkołę Katolicką w Dimako. Obecnie, ze względów rodzinnych wróciła do Polski i prowadzi biuro misyjne w Zgromadzeniu Sióstr Karmelitanek w Sosnowcu.
Siostra na wszystkich mszach świętych głosiła nam Słowo Boże i przedstawiła sytuację Kościoła w Kamerunie. Mówiła o problemach związanych z Ewangelizacją rdzennych Afrykańczyków, o różnicach mentalnych i kulturowych pomiędzy Afryką i Europą, oraz o codziennym życiu i problemach Czarnego Lądu. Podkreślała szczególnie ulotność życia ludzkiego, co związane jest ze słabą infrastrukturą medyczną, powszechną biedą oraz epidemią AIDS.
   Po nabożeństwie majowym spotkaliśmy się z siostrą raz jeszcze przy kawie i kołoczu w drewnianej chacie. Tym razem mogliśmy zobaczyć również filmy wideo oraz zdjęcia ze Szkoły Katolickiej w Dimako. Ponieważ nic tak nie przemawia do wyobraźni jak obraz, to właśnie te autentyczne zdjęcia z życia ludzi z tego nieznanego nam świata zrobiły na nas największe wrażenie. Po obejrzeniu zdjęć i wykładzie siostry, ok. 50 obecnych na sali osób miało okazję do zadawania pytań, i padło ich naprawdę wiele.
   Bardzo dziękujemy siostrze Ilonie Firszt za przyjazd do naszej parafii a księdzu proboszczowi za zorganizowanie spotkania!
 
                         

Kolejne spotkanie wspólnoty

W ostatni piątek 22. kwietnia wspólnota misyjna Paulus spotkała się ponownie korzystając z zaproszenia księdza proboszcza. Jak zwykle omówiliśmy sprawy bieżące oraz plany na najbliższą przyszłość, a mianowicie:
- podsumowaliśmy zbiórkę surowców wtórnych prowadzoną od kilku miesięcy. Dzięki niej udało nam się przekazać prawie 8 000 zł ojcu Krystianowi Pieczce, franciszkanowi, z przeznaczeniem na budowę studni w Burkina Faso. Studnia ma powstać w najbliższych tygodniach i mamy wkrótce otrzymać jej zdjęcia. Zbiórka jest w dalszym ciągu kontynuowana.
- zaprosiliśmy do wygłoszenia Słowa Bożego w niedzielę 22 maja siostrę Ilonę Firszt, misjonarkę, karmelitankę, która przez ponad 10 lat była dyrektorem Szkoły Katolickiej w diecezji Dimako w Kamerunie. Siostra przebywała w naszej parafii w kwietniu z prywatną wizytą i powróci do nas 22 maja
- zastanawialiśmy się, jakie akcje misyjne przeprowadzić na dożynkach wiejskich, które odbędą się w dniach 4-5. września w Kielczy.

Drugą część spotkanie poświęciliśmy na "prasówkę"', tzn. omówienie wybranych artykułów prasowych z czasopism o tematyce misyjnej. Streściła nam je nasza animatorka p. Karina Bartoszek. Dało nam to bardzo ciekawą okazję do dyskusji na tematy omawiane w artykułach, jak np.jak wiele potrafilibyśmy z siebie dać w sytuacji zagrożenia naszej wolności religijnej albo jak przeżywają swoją wiarę w Opatrzność Bożą chrześcijanie z innych kontynentów.

Spotkanie z o. Krystianem Pieczką ze Stowarzyszenia Przyjaciół Misji Franciszkańskich

   Drodzy Siostry i Bracia w Jezusie Chrystusie!
Z olbrzymią radością informujemy, że udało nam się zebrać brakującą kwotę potrzebną do rozpoczęcia budowy studni w Burkina Faso!  1. kwietnia (to nie żart!) br przekazaliśmy na ręce o. Krystiana Pieczki, wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Przyjaciół Misji Franciszkańskich im. O. Dominika Kiescha z Góry św. Anny  kwotę ok. 7 800 zł, pochodzącą ze zbiórek makulatury oraz złomu, prowadzoną przez naszych parafian w ciągu kilku ostatnich miesięcy. Serdecznie dziękujemy Wam wszystkim, którzy zaangażowaliście się w tę akcję i prosimy o jej kontynuowanie! Całą kwotę potrzebną do budowy studni, tj. 22 620 zł udało się zebrać dzięki wspólnemu zaangażowaniu następujących wspólnot misyjnych:

- Kółka Misyjnego z Jemielnicy
- Koła Misyjnego przy Szkole Podstawowej nr 1 w Ozimku
- Wspólnoty Misyjnej Paulus z Kielczy,
- Koła Misyjnego z Krośnicy

   Dzięki temu Stowarzyszenie Misji Franciszkańskich może już rozpocząć realizację projektu nr 2015/50 - Budowa studni w Burkina Faso. Bogu niech będą dzięki!
   Przekazanie naszej darowizny na ten cel było też okazją do dłuższego spotkania się z ojcem Krystianem. Uczestniczyło w nim ok. 20 naszych parafian zainteresowanych problematyką misyjną. Szczególnie wzruszające były zaprezentowane filmy z misji franciszkańskiej w Burkina Faso. Wszystkim uczestnikom spotkania  z pewnością na długo pozostaną w pamięci obrazy starszej kobiety o twarzy zniekształconej przez trąd, ociemniałej matki wychowującej samotnie kilkoro dzieci czy małego chłopca sparaliżowanego od pasa w dół, pozbawionego opieki medycznej. Podobnie jak obraz biedaszybów wykopywanych przez młodych ludzi w nadziei na znalezienie kruszywa zawierającego domieszkę złota. Te biedaszyby są oczywiście skrajnie niebezpieczne dla życia pracujących w nich ludzi, a po ich ewentualnym zawaleniu się liczbę ofiar można oszacować tylko na podstawie ilości sandałów i klapek pozostawionych przez pracowników przed wejściem do niego.
Nic nie działa tak na wyobraźnię jak obrazy konkretnych, potrzebujących pomocy ludzi, i te właśnie obrazy długo będą oddziaływać na naszą wyobraźnię.
Życiowe problemy ludzi których zobaczyliśmy na filmach, ich niedola, choroby powinny uświadomić nam, jak wielkie mamy szczęście, że żyjemy w części świata, w której nie występuje głód ani wojna. Uświadamiajmy sobie to codziennie i dzielmy się z tymi, którym powodzi się gorzej naszym dobrobytem!

31 stycznia 2016 r. - Światowy Dzień Trędowatych

Każdego roku w ostatnią niedzielę stycznia w około 150 krajach na świecie obchodzony jest Światowy Dzień Trędowatych. Jest on okazją do przypomnienia mieszkańcom zamożnych krajów o zapomnianej chorobie i zapomnianych chorych, którym od stuleci służą misjonarze, a także okazją do wyrażenia solidarności z nimi.

Trąd jest jedną z najstarszych i najokrutniejszych chorób, jakie zna ludzkość.Jest symbolem nieszczęścia człowieka. Występuje w najuboższych regionach świata. Ze statystycznego punktu widzenia, kraje najbardziej dotknięte tą chorobą znajdują się w Azji, Ameryce Południowej i w Afryce. Najwięcej chorych żyje w Indiach, a następnie w Brazylii. Liczne zakażenia notuje się także w Angoli, Bangladeszu, Republice Środkowoafrykańskiej, Republice Demokratycznej Konga, Indonezji, Mozambiku, Nepalu,  Tanzanii i na Madgaskarze.

Walka z trądem jest jedną z najpiękniejszych kart misyjnej i charytatywnej pracy Kościoła. Dzięki poświęceniu naukowców, misjonarzy, lekarzy i wolontariuszy sytuacja trędowatych w ostatnim czasie uległa znacznej poprawie. Od 1981 r. dzięki zastosowaniu polichemioterapii trąd stał się chorobą uleczalną. W ciągu dwudziestu lat wyleczono około 15 milionów trędowatych. Mimo to, w biednych krajach misyjnych trąd nadal zbiera swoje tragiczne żniwo. Co dwie minuty pojawia się gdzieś na świecie nowy przypadek tej choroby. Trąd jest chorobą podstępną, trudną do zdiagnozowania bez specjalistycznych badań, co znaczy, że chory nie zdając sobie z tego sprawy, może nawet przez dziesięć lat zarażać innych. 

Trąd jest również chorobą społeczną - mimo wyleczenia człowiek nadal pozostaje naznaczony piętnem trędowatego na całe życie. Wśród wyleczonych z trądu na świecie żyje około 3 milionów ludzi okaleczonych przez przebytą chorobę, którzy nie są zdolni do samodzielnej egzystencji. Trędowaci bardzo często cierpią nie tylko z powodu choroby, ale przede wszystkim z powodu braku miłości, akceptacji i lęku, który kazał izolować chorych w miejscach odosobnienia, bez zapewnienia im jakiejkolwiek opieki.

Tych wszystkich chorych będziemy chcieli obejmować naszą modlitwą w niedzielę 31 stycznia 2016 r. Będziemy również prosili w intencji posługujących im misjonarzy, by Pan był dla nich nagrodą za pełnione uczynki miłosierdzia. By był dla nich siłą i wsparciem. 

Każdy kto chciałby materialnie wesprzeć misjonarzy może złożyć ofiarę, która pozwoli leczyć, pielęgnować i opiekować się ludźmi chorymi na trąd, w sposób szczególny tymi, którzy na skutek przebytej choroby nie są w stanie samodzielnie funkcjonować. 

Ofiary na rzecz trędowatych można przekazywać na konto: Fundacja Polska Raoula Follereau
Nr 87 1240 1082 1111 0000 0387 2932 z tytułem wpłaty: „trąd”.

Liczba nowych zachorowań na trąd w latach 2013-2015:

 lata:                                                     2013          2014          2015
Afryka                                                 20911        18587        19968
Ameryka Pd i Środkowa                       33084        33789        29960 
Azja Pd-Wch                                      155385     154834       119478
Basen Morza Śródziemnego                   1680         2342           2012
Pacyfik Zachodni                                    4596         4337           3929
razem:                                               215656     213899       175554                             


W zakładce „Korespondencja Misyjna” zamieszczono Apel dr Kazimierza Szałaty - prezesa Fundacji Polskiej Raoula Follereau na 63 Światowy Dzień Trędowatych. Zachęcamy do zapoznania się z jego treścią.

 

6 stycznia 2016 - Dzień Pomocy Misjom

   6 stycznia br. w Uroczystość Objawienia Pańskiego w całym Kościele obchodzić będziemy Dzień Pomocy Misjom. W tym roku uroczystość tę przeżywać będziemy pod hasłem: „Jesteśmy misjonarzami miłosierdzia”. Hasło nawiązuje do Roku Miłosierdzia, który aktualnie obchodzimy w Kościele. Słowami: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6,36), Ojciec Święty Franciszek zwraca uwagę na powszechny wymiar tego tegorocznego hasła.
   Dzień Pomocy Misjom jest dniem szczególnym, ponieważ przypomina nam o misjonarzach i misjonarkach – świadkach miłosierdzia Bożego we współczesnym świecie, którzy każdego dnia pomagają ludziom w różnych krajach świata.  Aktualnie w 97 krajach, na wszystkich kontynentach, 2040 misjonarzy i misjonarek z Polski dzieli się Dobrą Nowiną z tymi, którzy nie słyszeli jeszcze o Chrystusie. Dzielą się swoją wiarą poprzez słowo i świadectwo życia, które oddane jest dziełom miłosierdzia. Z wielką ofiarnością i poświęceniem służą oni ubogim i potrzebującym pomocy, odbudowują nadzieję i pomagają przetrwać trudne chwile. Biskup Jerzy Mazur - Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji, porównuje misjonarzy do „Gwiazdy Betlejemskiej, która płonąc w nocy nędzy, ubóstwa i zapomnienia współczesnego świata, prowadzi nowe pokolenie do Chrystusa, jedynego Zbawiciela świata”.
My również w tym dniu, wpatrzeni w Trzech Mędrców, chcemy pamiętać o ponad 5 miliardach ludzi współcześnie żyjących, do których nie dotarła jeszcze Ewangelia Chrystusa. Chcemy się modlić za dzieło misyjne Kościoła, a także upraszać liczne i święte powołania misyjne, by nie zabrakło tych, którzy pójdą na „krańce świata”, nauczać i świadczyć o Chrystusie. Modlitwą będziemy ogarniali misjonarki i misjonarzy z Polski, którzy na wszystkich kontynentach budują młode Kościoły, dając świadectwo miłosiernej miłości Boga poprzez dzieła ewangelizacyjne. 
   Do wypełniania swojej misji potrzebują oni jednak naszego wsparcia – również tego materialnego. Dlatego też tradycyjnie w Uroczystość Objawienia Pańskiego, poprzez ofiary składane na tacę, wspierać będziemy ogólnopolski fundusz misyjny, z którego utrzymuje się Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie, przygotowujące przyszłych misjonarzy do pracy w krajach misyjnych oraz wspierające misjonarzy z Polski pracujących w różnych stronach świata.
Również młodzież naszej parafii, wędrując i kolędując jako Orszak Trzech Króli, będzie się chciała włączyć w Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci. Zebrane przez młodzież środki przekazane zostaną na potrzeby misjonarzy pochodzących z Diecezji Opolskiej. W tym roku stanowić one będą pomoc dla dzieci mieszkających na Madagaskarze. Ta forma wsparcia misjonarzy niechaj będzie dla nas jak przyłączenie się do Orszaku Trzech Mędrców, zmierzających by oddać pokłon Chrystusowi.

W zakładce „Korespondencja misyjna” zamieszono list bp Jerzego Mazura - Przewodniczącego Komisji Episkopatu Polski ds. Misji, przeznaczony na obchodzony w dniu 6 stycznia 2016 r. „Dzień Pomocy Misjom”. Zachęcamy do zapoznania się z jego treścią. 

Spotkanie wspólnoty 20.11.2015

   W ostatni piątek po wieczornej mszy świętej spotkaliśmy się ponownie w gronie Wspólnoty Misyjnej Paulus. Jak w czasie każdego spotkanie rozgorzała dyskusja dotycząca bieżącej sytuacji politycznej na świecie po serii zamachów w Paryżu. Każdy z nas przedstawił swoje stanowisko dotyczące niełatwego pytania, jak powinniśmy się zachować wobec uchodźców przybywających do Europy i jak realizować względem nich naszą miłość chrześcijańską. Niestety wiele naszych pytań i trosk w tej kwestii pozostaje dalej bez odpowiedzi, polecamy więc tę sprawę Opatrzności Bożej.
    Po dyskusji zastanawialiśmy się nad planami  wspólnoty na najbliższą przyszłość. Jednym z pomysłów który był rozważany jest objęcie przez każdego członka wspólnoty jednego misjonarza opieką modlitewną oraz bezpośredni kontakt z nim/nią za pośrednictwem poczty elektronicznej. Byłby to dla niego/niej wyraz naszej pamięci i wsparcia. Wydaje nam się to ważne, aby pomóc przebywającym często  na krańcu świata misjonarzom pozbyć się  zniechęcenia i znużenia oraz umocnić ich wiarę w sens tego co robią.
   Postanowiliśmy również zachęcić parafian do dalszej zbiórki makulatury z przeznaczeniem na budowę studni w Afryce. Przy okazji ksiądz proboszcz poinformował nas, że ze wszystkich dotychczasowych zbiórek surowców wtórnych udało się już uzyskać ok. 6500 zł. Ponieważ koszt budowy jednej studni przekracza 25000 zł, postanowiliśmy przedłużyć naszą zbiórkę na następny rok, aż do uzyskania potrzebnej kwoty.

Obchody Niedzieli Misyjnej 2015

   18 października Wspólnota Misyjna Paulus współorganizowała w naszej parafii obchody Niedzieli Misyjnej. W jej ramach przygotowaliśmy wystrój ołtarza oraz poprowadziliśmy sklepik misyjny, w którym nasi parafianie mogli nabyć kalendarze oraz różańce misyjne. W sumie sprzedaliśmy 80 różańców (czyli wszystkie przez nas zamówione) oraz ponad 30 kalendarzy  misyjnych. Cały dochód uzyskany dzięki tej sprzedaży zostanie oczywiście przeznaczony na potrzeby związane z misjami. Na najbliższym spotkaniu naszej wspólnoty zadecydujemy, na jaki konkretny cel te pieniądze zostaną przekazane. Serdecznie dziękujemy wszystkim darczyńcom za hojność! 

   Wraz z sklepikiem misyjnym poprowadziliśmy również punkt informacyjny na temat programu Adopcji Serca, w którym można było uzyskać informacje na temat programu oraz pobrać deklarację uczestnictwa w nim. Mamy nadzieję, że doprowadzi to do objęcia przez naszych parafian opieką adopcyjną kolejnych dzieci z kontynentu afrykańskiego.

 
   W czasie popołudniowego różańca także modliliśmy się w intencjach misji i to nie tylko w języku polskim. Był to różaniec misyjny, w którym każda z tajemnic odmawiana była w innym języku, a mianowicie po niemiecku, włosku, rosyjsku, angielsku i po łacinie. 

   Przypominamy również, że w dalszym ciągu trwa Tydzień Misyjny. Zapraszamy do udziału w nabożeństwach różańcowych w intencji misji!

18 -24 października 2015 r. - TYDZIEŃ MISYJNY

   „Każdy chrześcijanin, włączony przez chrzest do wspólnoty Kościoła, jest powołany, by być misjonarzem i świadkiem”. Niech te słowa św. Jana Pawła II rozbudzą w nas misyjnego ducha i ewangeliczny zapał. W sposób szczególny, w misyjne dzieło, będziemy chcieli się zaangażować w Tygodniu Misyjnym, który rozpoczniemy Niedzielą Misyjną w dniu 18 października 2015 r. Niedziela Misyjna to uprzywilejowany czas, kiedy wierni z różnych kontynentów angażują się, poprzez modlitwy i konkretne gesty solidarności, we wspieranie młodych Kościołów na terenach misyjnych. W tym dniu, podczas wszystkich Mszy św., modlić się będziemy w intencjach misji. Będzie można złożyć również ofiary materialne na ten cel. Po Mszach św. u przedstawicieli Wspólnoty Misyjnej Paulus będzie można uzyskać szczegółowe informacje na temat „Adopcji Serca”, a także nabyć kalendarze misyjne na rok 2016 oraz różańce misyjne. Misyjne korzenie Żywego Różańca odkrył na nowo ks. abp Fulton Sheen, dyrektor Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary w USA (1950-1966). Pragnął on, aby każdy chrześcijanin modlił się w intencjach całego Kościoła, dlatego każda dziesiątka różańca jest innego koloru i symbolizuje jeden z kontynentów:

   I dziesiątka - kolor zielony - nawiązuje do zieleni afrykańskich lasów – modlimy się za Afrykę,
   II dziesiątka - kolor czerwony - podkreśla kolor skóry Indian – modlimy się za Amerykę,
   III dziesiątka - kolor biały - oznacza kolor skóry Europejczyków – modlimy się za Europę i za Ojca Świętego,
   IV dziesiątka - kolor niebieski - symbolizuje wody Oceanu Spokojnego – modlimy się za Oceanię,
   V dziesiątka - kolor żółty - przypomina ludy Azji – modlimy się za Azję.

   W miesiącu październiku, gdy sięgamy po różaniec, by modlić się za wstawiennictwem Matki Bożej, pamiętajmy o misjonarkach i misjonarzach. Polecajmy ich Bożej opiece i wypraszajmy dla nich łaskę wiernej realizacji powołania misyjnego. Módlmy się również o nowe powołania misyjne, aby dzieło ewangelizacji mogło odbywać się bez przeszkód i ograniczeń. Misyjny różaniec będzie w naszej Parafii odmawiany w ciągu całego Tygodnia Misyjnego, również w Niedzielę Misyjną o godz. 15.00. Ponieważ chcemy objąć modlitwą naszych braci i siostry w wierze zamieszkujących wszystkie kontynenty – przedstawiciele Wspólnoty Misyjnej Paulus będą prowadzić modlitwę w tym dniu w różnych językach. Zachęcamy gorąco wszystkich Parafian do aktywnego włączenia się, w tym szczególnym czasie, do szczerej modlitwy w intencjach misji.

 

Przygotowania do Niedzieli Misyjnej

   Po dłuższej przerwie wakacyjnej Wspólnota Misyjna Paulus spotkała się ponownie, korzystając z uprzejmości i gościnności księdza proboszcza. W czasie wakacji sytuacja geopolityczna w Europie zmieniła się radykalnie, a czymś co spędza nam sen z powiek stała się sytuacja uchodźców wojennych i ekonomicznych, którzy od kilku tygodni przekraczają granice państw południowej i zachodniej Europy. Jest to dla nas - jako dla wspólnoty misyjnej - sprawa niezwykle istotna, gdyż z założenia naszym celem jest niesienie Chrystusa i pomocy materialnej potrzebującym. 
   W czasie spotkania rozgorzała długa dyskusja na temat bieżącej sytuacji i tego w jaki sposób my, chrześcijanie, powinniśmy się w niej zachować. Z jednej strony nasz Pan wzywa nas w Ewangelii, abyśmy byli gościnni wobec przybyszów, a Ojciec Święty zachęca każdą parafię w Europie do przyjęcia choć jednej rodziny uchodźców. Z drugiej jednak strony ilość osób przekraczających granice zatrważa nas i powoduje, że tkanka społeczna państw europejskich, w szczególności  Niemiec, może ulec najgłębszej przemianie od czasów II wojny światowej. Czy problemy z tym związane są w ogóle do rozwiązania? Wydaje się, że w taki ludzki sposób nie jesteśmy w stanie znaleźć wyjścia tego klinczu. Drogi Boże nie są jednak drogami ludzkimi, dlatego w naszej bezradności musimy żarliwie modlić się do Pana w tej intencji. Modlimy się przede wszystkim w intencji rządzących, aby ich działania w tej sprawie były wspomagane przez Ducha Świętego i żeby potrafili znaleźć w tej sytuacji rozwiązanie, które z jednej strony da schronienie potrzebującym, a z drugiej nie pozbawi nas poczucia bezpieczeństwa. 
   Inną sprawą którą poruszaliśmy w czasie zebrania naszej wspólnoty była Niedziela Misyjna, którą obchodzić będziemy 18 października. Zastanawialiśmy się wspólnie, w jaki sposób uświęcić ten dzień i jak przy tej okazji zanimować parafian do pracy na rzecz misji. Wśród pomysłów pojawiła się organizacja punktu informacyjnego dot. programu Adopcji Serca oraz przygotowanie modlitwy różańcowej w różnych językach.

Spotkanie z siostrą Dolores Zok

   16 czerwca gościliśmy w naszej parafii siostrę Dolores Zok, misjonarkę przez dwadzieścia lat pracującą na misjach w Angoli i RPA. Bezpośrednią okazją do tego spotkania był obchodzony tego dnia Dzień Dziecka Afrykańskiego. Siostra Dolores przemawiała do nas dwa razy - podczas kazania oraz w czasie spotkania z parafianami po mszy w zabytkowej chacie. Szczególnie to bezpośrednie spotkanie po mszy pozostanie na długo w naszej pamięci. W szczegółach mogliśmy poznać realia życia chorych na AIDS, którym siostra Dolores, jako wykształcona pielęgniarka pomagała w afrykańskich oddziałach szpitalnych. Innymi tematami krótkiego wykładu były problemy z jakimi spotykają się misjonarze na kontynencie afrykańskim, które z naszego europejskiego punktu widzenia są trudne do zrozumienia, takie jak poligamia, brak struktur edukacyjnych i słabość lub całkowity brak opieki zdrowotnej.  Po tym krótkim referacie mogliśmy zadawać pytania, na które siostra długo i cierpliwie odpowiadała. Obecni na spotkaniu parafianie mogli dzięki uprzejmości pań z koła Caritas poczęstować się tradycyjną potrawą afrykańską, tzn. ryżem polanym sosem z orzeszków, jedzonym oczywiście tradycyjnie, a więc z jednej miski za pomocą prawej dłoni. Poczuliśmy więc w ten sposób wręcz namacalnie realia życia afrykańskiej wsi. 

   Równolegle do spotkania dla dorosłych na placu obok drewnianej chaty przy dźwiękach muzyki (także afrykańskiej) młodzież i dzieci świętowały Dzień Dziecka Afrykańskiego. Do tańca dobrze jest zjeść coś słodkiego, więc wszyscy częstowali się przygotowanymi przez panie z Caritasu szyszkami ryżowymi polanymi czekoladą.

   Serdecznie dziękujemy księdzu proboszczowi za organizację oraz poprowadzenie całej imprezy!

Krajowy Kongres Misyjny i Dzień Dziecka Afrykańskiego


W dniach 12-14 czerwca br. odbędzie się w Polsce 4. Krajowy Kongres Misyjny organizowany przez Komisję Episkopatu Polski ds. Misji oraz Papieskie Dzieła Misyjne w Polsce. Przeżywany będzie pod hasłem "Radość Ewangelii źródłem misyjnego zapału".
W naszej parafii będziemy łączyli się z uczestnikami Kongresu Misyjnego 16 czerwca.
Szczegóły w zakładce Wspólnota Misyjna "Paulus"/ Z życia wspólnoty.

Dzień Dziecka Afrykańskiego

   1 czerwca każdego roku to dla naszych dzieciaków dzień szczególny, na który czekają z utęsknieniem. Są wtedy szczęśliwe i radosne, otrzymują wiele prezentów. Nie w każdej części świata radość z tego dnia jest jednak taka oczywista. W Afryce „Dzień Dziecka” obchodzony jest 16 czerwca, a dzieciństwo dzieci afrykańskich nie jest takie beztroskie jak np. u nas. Dzieci są najbardziej poszkodowaną częścią tamtejszego społeczeństwa - dzieci biedne, cierpiące i nieszczęśliwe, żyjące zazwyczaj w głodzie, na ulicy, w śmietnikach. Często zbyt szybko muszą one dorosnąć. Wiele z nich to sieroty.
   Tracą rodziców głównie z powodu malarii, AIDS czy innych chorób klimatu tropikalnego, ale również w wyniku działań zbrojnych w niespokojnych miejscach tego kontynentu. Pracują one od rana do wieczora w polu, przynoszą drewno na opał, wodę do mycia, opiekują się młodszym rodzeństwem. Cierpią z powodu chorób, niedożywienia i głodu. W ciągu roku umiera ich aż 8 milionów nie dożywszy pięciu lat. Brak dostępu do bieżącej wody i środków higienicznych sprzyja rozwojowi chorób i pasożytów. Jedyny posiłek w ciągu dnia spożywają dopiero po dorosłych (taki jest zwyczaj w afrykańskiej rodzinie). Często zjadają to, czego dorośli nie zjedzą. Brak środków na opłacenie kosztów nauki, to niestety smutna codzienność małych Afrykańczyków. Tylko nieliczni mają szansę na edukację. Dla tych szczęściarzy posiadanie zeszytów, ołówków czy piórników jest prawdziwym luksusem. Do szkoły dzieci chodzą zazwyczaj pieszo, pokonując wiele kilometrów. Często, w okresie pory deszczowej, brodzą w błocie, zaś w okresie pory suchej - idąc wdychają tumany kurzu. Po lekcjach „zarabiają” na utrzymanie swoje i rodziny. Zwyczajnie brakuje im czasu na „zajęcia pozalekcyjne” czy zwykłą, beztroską zabawę. A przecież wszystkie dzieci, niezależnie od miejsca urodzenia, wyznania, koloru skóry, mają podobne marzenia: zabawki, słodycze, kolorowe ubranka. Pragną być kochane, przytulane i czuć się bezpieczne. Podczas gdy nasze pociechy marzą być może o kolejnym laptopie czy smartfonie, te afrykańskie marzą głównie o tym, by kładąc się spać nie czuły głodu. Żyją nadzieją, że któregoś dnia będą mogły rozpocząć naukę i zapewnić sobie oraz rodzinie godne życie.  

   W intencji tych biednych maluchów będziemy się chcieli modlić 16 czerwca.
W sposób szczególny myślami obejmować będziemy dzieci i młodzież, które dzięki otwartym i wrażliwym sercom naszych Parafian, właśnie u nas w Kielczy, znalazły szczęście - rodziców adopcyjnych. Razem z nami modlić się będzie s. Dolores Zok - werbistka, która w czasie dwudziestoletniej posługi na misjach w Angoli i RPA na co dzień była świadkiem ciężkiej sytuacji dzieci afrykańskich. Swoimi doświadczeniami s. Dolores podzieli się z nami po Mszy św. w Zabytkowej Chacie. 

   W dniu 16 czerwca br. w naszej parafii będziemy świętować także obchody IV Krajowego Kongresu Misyjnego. Będzie to czas pogłębionej refleksji nad misyjnym posłaniem Kościoła, w czasie którego dziękować będziemy Bogu za misjonarzy oraz tych, którym sprawa misji leży na sercu. Więcej informacji o Kongresie można znaleźć na stronie www.misje.pl oraz w zakładce: „Korespondencja Misyjna”.

Majówka z o. Symeonem

   17 maja, przy kawie i kołoczu, w gronie ok. 30 osób rozmawialiśmy z franciszkaninem, o. Symeonem Stacherą, od 12 lat pełniącym posługę misjonarską w Maroku. Spotkanie odbyło się  o godz. 16.00 w obejściu Leśniczówki „Zarzecze”. O. Symeon opowiedział zebranym pracy misyjnej w krajach arabskich, o problemach chrześcijan tam mieszkających oraz o sytuacji emigrantów próbujących sforsować Morze Śródziemne i dostać się do Europy. Mogliśmy też zadawać pytania, na które uzyskaliśmy wyczerpujące i szczegółowe odpowiedzi. Spotkanie to było okazją, aby poznać realia krajów misyjnych, z których z naszej europejskiej perspektywy często nie zdajemy sobie sprawy. Było to niejako uzupełnienie słowa, które o. Symeon głosił do nas w czasie niedzielnych mszy świętych.