Historia kościoła i parafii

  Najstarszym zabytkiem w Kielczy są pozostałości po gródku średniowiecznym z końca XIII w. Nie zachowały się dokumenty,które zawierają informację kiedy przy gródku wybudowano kaplicę czy kościół. Pewne jest jednak, że w roku 1376 Kielcza była już parafią.

   Rejestr z Avinionu odnotowuje wśród 21 parafii archiprezbiteratu toszeckiego naszą wioskę. W zestawieniu opłat świetopietrza z 1447 r. wymieniana jest Kielcza, gdzie nie ma proboszcza, ale chłopi zapłacili 2 grosze i 8 fenigów.

   Jest oczywiste, że pierwotnie kościółek był drewniany. Pierwszym dokumentem dotyczącym domu Bożego w Kielczy jest sprawozdanie wizytacyjne z 1679 r. Dowiadujemy się z niego, że świątynia była masywna, murowana, pokryta gontami. Wnętrze było bez ozdób, z wybielonym ścianami. Obok kościoła stała drewniana dzwonnica z trzema dzwonami.

  Dwadzieścia lat później w miejsce murowanego kościoła, który najprawdopodobniej uległ zniszczeniu, wystawiono kościółek drewniany - taki opis pozostawił nauczycie Ignatz Badura . W roku 1747 poświęcono kolejny drewniany kościół wybudowany dzięki staraniom ówczesnego proboszcza ks. Macieja Burdy. Jednakże ten uległ zniszczeniu w czasie szalejącego w roku 1777 nad Kielczą orkanu.

   W latach 1777 - 1779, za czasów ks. proboszcza Tomasza Schyski, z wydatną pomocą hrabiego Philipa Colonny, wybudowano świątynię murowaną, w stylu późnobarokowym. Konsekracji nowego kościoła dokonał w 1816 r. ks. bp Emanuel Szymoński. Po dzisiejszy dzień służy on wiernym naszej parafii. W międzyczasie był jednak modernizowany: w 1826 r. dobudowano kruchtę przy wejściu bocznym; w 1889 r. dobudowano „babinicę” - kruchtę boczną z chórkiem oraz przedsionek z wejściem na chór. Od najdawniejszych czasów patronem kościoła jest św. Bartłomiej apostoł i męczennik.

Parafia w strukturach kościelnych

   O początkach struktur kościelnych w naszym rejonie niewiele możemy powiedzieć, ponieważ brak jest dokumentów źródłowych. Wiemy, że w 1000 r., po zjeździe gnieźnieńskim, erygowano metropolię gnieźnieńską z 3 diecezjami - wśród nich śląską ze stolicą we Wrocławiu. Kontynuowane były wówczas jeszcze intensywniej wyprawy misyjne, które docierały najpierw do ówczesnych grodów. Przy tych budowano kościoły (Opole, Koźle, Racibórz, Toszek).

   Nie można określić kiedy powstała pierwsza kaplica czy kościół przy grodzisku wczesnośredniowiecznym w Kielczy ( ślady po grodzisku, w postaci pagórka, można dzisiaj oglądać na zachód od kościoła). Pewne jest jednak, że w roku 1376 była to już parafia. Wiedzę taką daje pochodzący z tego czasu Rejestr z Avinionu, w którym odnotowano, że w archiprezbiteracie toszeckim wśród 21 parafii wypisana jest Kielcza.

   W tym okresie w skład diecezji wrocławskiej wchodził archidiakonat opolski z 12 archiprezbiterami ( miedzy innymi w Strzelcach, Toszku i Ujeździe). Potwierdzeniem przynależności parafii Kielcza do archiprezbiteratu toszeckiego jest pochodzący z 1447 r. "Spis świętopietrza". W "Schematyzmie" z 1667 r. obok poświadczenia przynależności Kielczy do znanych nam struktur kościelnych, znajdujemy informację o nielicznych odstępcach w parafii od wiary katolickiej. Na przełomie XIX i XX w. parafia Kielcza należała do diecezji wrocławskiej i dekanatu Toszek. W roku 1926 włączona została do dekanatu Dobrodzień i taką przynależność zachowała do II wojny światowej. Dzisiaj parafia p.w. św. Bartłomieja w Kielczy wchodzi w skład dekanatu Zawadzkie w diecezji opolskiej.